Ο Νικόλαος Στασινόπουλος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 95 ετών, κλείνοντας έναν κύκλο που σφράγισε όσο λίγοι τη σύγχρονη ελληνική βιομηχανική ιστορία. Ο άνθρωπος που ταύτισε το όνομά του με τη Βιοχάλκο, έναν όμιλο με ισχυρή διεθνή παρουσία και κομβικό ρόλο στην παραγωγική βάση της χώρας, επέλεξε μέχρι τέλους να ζήσει και να δρα μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, με συνέπεια, λιτότητα και απόλυτη προσήλωση στο έργο του.
Το έργο της ζωής του εκτείνεται σε δεκαετίες ανάπτυξης, επενδύσεων και στρατηγικών επιλογών που μετέτρεψαν μια οικογενειακή επιχείρηση σε πολυεθνικό βιομηχανικό όμιλο.
Παρά τη μεγάλη ισχύ που συγκέντρωσε, ο Νικόλαος Στασινόπουλος υπήρξε σχεδόν «αόρατος» στον δημόσιο βίο. Απέφευγε συστηματικά τις κοινωνικές εμφανίσεις, ήταν αλλεργικός σε κάθε επίδειξη πλούτου και ζούσε με τρόπο που δεν πρόδιδε την οικονομική του επιφάνεια. Ανήκε σε εκείνη τη γενιά των μεγάλων Ελλήνων βιομηχάνων που προτιμούσαν τη σιωπηλή δουλειά και τη θεσμική παρέμβαση από τη δημόσια έκθεση.
Η διακριτική αυτή στάση ανατράπηκε εν μέρει στις αρχές της δεκαετίας του ’90, όταν η δράση της οργάνωσης «17 Νοέμβρη», και ειδικά μετά την υπόθεση Ριανκούρ, άλλαξε ριζικά τις συνθήκες ζωής του. Υπό το βάρος των κινδύνων, τόσο ο ίδιος όσο και μέλη της οικογένειάς του αναγκάστηκαν να διαμένουν για μεγάλα χρονικά διαστήματα στο εξωτερικό, κυρίως στην Ελβετία και να κινούνται πλέον με αυξημένα μέτρα ασφαλείας.
Είχε παραδώσει εδώ και χρόνια τα ηνία στη νέα γενιά, με τους γιους του Γιάννη και Μιχάλη Στασινόπουλο. Η διαδρομή της Βιοχάλκο, από το πρώτο εργοστάσιο στην οδό Πειραιώς το 1937 έως τη σημερινή Viohalco, με παρουσία σε δεκάδες χώρες και κύκλο εργασιών δισεκατομμυρίων ευρώ, φέρει ανεξίτηλα τη σφραγίδα του.
