Μέρες του 2020#2

Μέρες του 2020#2

- in Βοιωτία, Δημήτρης Λάμπρου, Ελλάδα, Επιλογές, Κορωνοϊός, Λιβαδειά, Πρώτη σελίδα
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Μέρες του 2020#2

 

 

Γράφει ο Δημήτρης Λάμπρου
13 Μαΐου 2020
Αγαπητέ Γιάννη,

ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ1

Πολλές φορές γελοιοποιείται  το ελληνικό κράτος αλλά μια από τις πιο χαρακτηριστικές παρωδίες  μιας ευνομούμενης πολιτείας που ανεβάζει κάθε χρόνο είναι η δημοσιοποίηση του πόθεν έσχες της πολιτικής τάξης. Λένε ότι η δουλειά δεν είναι ντροπή, αλλά εγώ νομίζω πως σε μερικές περιπτώσεις είναι.

ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ2

Στις προηγμένες χώρες, με τις οποίες -τρομάρα τους- μας συγκρίνουν τα παπαγαλάκια, όποιος θέλει να πλουτίσει γίνεται επιχειρηματίας. Στην Ελλάδα γίνεται πολιτικός. Είναι μια διαφορά αυτή που αποτελεί παγιωμένο χαρακτηριστικό του μεταπολιτευτικού εσμού. Μαζί με την απουσία κάθε τσίπας. Στις προηγμένες χώρες κάποιοι πολιτικοί παραιτούνται λόγω ευθιξίας. Στην Ελλάδα η ευθιξία έχει παραιτηθεί λόγω της πολιτικής.

ΑΡΣΗ

Γι’ αυτό σε μένα εκείνο που φαίνεται το πιο τρομακτικό από την επιστροφή στην κανονικότητα της φτώχειας, της ύφεσης, της νόσου και του φόβου είναι η επιστροφή στη ζοφερή κανονικότητα του Κυριάκου και του Αλέξη και των άλλων παιδιών. Δύο μήνες εγκλεισμού και τίποτα δεν διδαχτήκαμε, τίποτα δεν καταλάβαμε, τίποτα δεν αλλάξαμε. Η οικονομική κρίση, που όλοι προβλέπουν ότι μας πλησιάζει με δρασκελισμό Χουαντορένα, θα αφαιρέσει κι άλλα χρόνια ζωής από τη χαμένη γενιά των παιδιών και των εγγονών μας λόγω της λήστευσης της χώρας από μια κλίκα διαπλεκομένων. Δεν πρόκειται για πρόβλημα ακριβώς. Πιο πολύ την κατάσταση προσεγγίζει η αρχαιοελληνική λέξη “ύβρις”, που όλοι γνωρίζουμε πώς θα καταλήξει.

ΘΑΝΑΤΟΣ

Φυσικά η επερχόμενη ύφεση που έρχεται να προστεθεί στα 10 χρόνια της παντελούς και εσκεμμένης αδυναμίας του ελληνικού κράτους να αναδιαρθρωθεί παραγωγικά, θα προκαλέσει πολύ περισσότερους θανάτους με έναν ρυθμό που είναι αδύνατον να ποσοτικοποιηθεί. Οι επιπτώσεις στο προσδόκιμο ζωής θα είναι μεγάλες για άγνωστο χρονικό διάστημα. Ενδεχομένως για χρόνια και δεκαετίες.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ

Δεν συνηθίζω, Γιάννη μου, να μιλώ για πράγματα που δεν τα κατέχω σε βάθος -δεν είμαι Ελληνας ειδικός. Ασφαλώς είναι κακόγουστο αστείο να μιλάμε για μετασχηματισμό του ελληνικού καπιταλισμού και απελευθέρωση παραγωγικών δυνάμεων -για να αναδιαρθρωθεί κάτι πρέπει να υπάρχει.  Στα αχαρτογράφητα νερά της διαφαινόμενης ύφεσης δεν θα κάνω τον προφήτη. Μπορώ όμως να σου εγγυηθώ ότι οι διαχειριστές θα είναι εξίσου ανίκανοι όπως ήταν τα προηγούμενα χρόνια, διότι (για να γίνουμε και λίγο κοινότοποι) μην περιμένεις από αυτούς που σε κατέστρεψαν να σε σώσουν.

ΣΤΟΥΡΝΑΡΑΣ

Εχοντας πει αυτό και προς επίρρωσίν του βλέπω την ανανέωση της θητείας του Γιάννη Στουρνάρα στην Τράπεζα της Ελλάδος. Του Γιάννη Στουρνάρα που είχε κάνει τη μνημειώδη δήλωση ως υπουργός Οικονομικών ότι “δεν περιορίζω τον φόρο στο πετρέλαιο θέρμανσης, επειδή οι πολίτες το εκμεταλλεύονται για να ζεσταίνουν τις πισίνες τους”.

ΚΟΡΩΝΟΪΟΣ

Στο μέτωπο του κορωνοϊού παρακολουθώ, όπως κι εσύ, cum grano salis, τις εξελίξεις. Η διαπλοκή μεταξύ κρατών, διεθνών οργανισμών, τμήματος της επιστημονικής κοινότητας και μεγάλων φαρμακευτικών εταιρειών δεν επιτρέπει αισιοδοξία – τουλάχιστον για τον απλό κόσμο. Εκεί που μπορεί να τους ξεφύγει το πράγμα είναι στις θεραπευτικές ιδιότητες που ενδεχομένως έχει η απομόνωση. Και στη θαρραλέα απόφαση κάποιων πολιτών να σκεφτούν από μόνοι τους. Είναι η ίδια η αλληλεγγύη που απελευθερώνει, που αποτινάζει την ατομικιστική προβιά του φιλελευθερισμού, του οποίου όλο και περισσότεροι διακρίνουν το αποκρουστικό πρόσωπο.

SUCCES STORY1

Δεν υπάρχει, Γιάννη μου, ατομική ευθύνη, και το λέω για όσα θα ακολουθήσουν. Η κυβερνητική πολιτική όπως πιστώθηκε τα μέχρι τώρα θετικά θα χρεωθεί και τα όποια αρνητικά στην εξέλιξη της υγειονομικής κρίσης.

SUCCES STORY2

Με ρωτάς αν όντως ήταν τόσο μεγάλη η επιτυχία της κυβέρνησης. Μα εσύ ένας τόσο ευφυής άνθρωπος θα έπρεπε να ξέρεις ότι όχι, δεν ήταν μόνο και μόνο από το εξής: ότι χρειάζεται καθημερινή επανάληψη για να πειστεί ο λαουτζίκος, όπως ακριβώς κάνουμε στις διαφημιστικές καμπάνιες. Οπου μια φτωχή πραγματικότητα τη μετατρέπουμε σε μια πλούσια ελπίδα, αλλά επειδή γνωρίζουμε ότι η πίστη που δημιουργούμε είναι εντελώς ρηχή, την ενισχύουμε με συνεχή πλύση εγκεφάλου αφού δεν μπορούμε να την υπερασπιστούμε με ρεαλιστικά επιχειρήματα.

ΧΙΟΥΜΟΡ

Εχω πολύ έξυπνους αναγνώστες κι ένας από αυτούς με ρωτάει εκείνο που κι εσύ με πολύπλοκη ορολογία αφήνεις μετέωρο: Ποιο είναι το μέλλον μας; Θα φτωχύνουμε και θα πεθάνουμε ή απλώς θα πεθάνουμε; Πραγματικά δεν ξέρω. Ομως η παγκόσμια αλλαγή που έχει δρομολογηθεί λόγω της πανδημίας αποτελεί μια τεράστια ευκαιρία για λύσεις προς τη ριζοσπαστική κατεύθυνση. Ηδη οι πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα προετοιμάζονται να αμυνθούν υπέρ του σαθρού συστήματος που έχει φτωχοποιήσει πάνω από 50% του πληθυσμού. Μια δεξιά που έχει εγκλωβιστεί, μια φιλελεύθερη μειοψηφία που θα πουλήσει ό,τι έχει απομείνει στους διεθνείς γύπες των αγορών και μια αναξιόπιστη αριστερά που δεν μπόρεσε όχι μόνο να δημιουργήσει αλλά ούτε να υποσχεθεί έναν άλλο κόσμο, θεωρώ πιθανό να συγκλίνουν για να υπερασπιστούν τα κεκτημένα και τα κλεμμένα. Σίγουρα σε αυτούς δεν πρέπει να στηρίξουμε καμιά ελπίδα. Τι θα κάνουμε εμείς είναι το θέμα για όλους αυτούς τους απόκληρους που τους βλέπω και τους βλέπεις να ‘ρχονται μαζί με τα χρόνια.

ΚΡΥΑ

Σχετικά με το δέντρο που κόπηκε στον χώρο ανάμεσα στο κολυμβητήριο και στο Ξενία, όπως βλέπετε στη φωτογραφία, από τον Δήμο Λεβαδέων πληροφορούμαστε ότι είχε πρόβλημα ευστάθειας μέχρι χαμηλά στον κορμό κι έτσι κόπηκε αναγκαστικά για την ασφάλεια των διερχομένων.

ΦΩΤΙΑ

Αρχισαν οι φωτιές στη Βοιωτία. Μια μικρή φωτιά είχαμε την προηγούμενη εβδομάδα και συγκεκριμένα την Τετάρτη 6 Μαΐου και στη Λιβαδειά, στον δρόμο προς τη ΧΑΚΟ, μια μέρα με ισχυρούς ανέμους. Οπως βλέπετε στη φωτό, η Πυροσβεστική έσπευσε και κατέστειλε τη φωτιά, όμως το ενδιαφέρον για το viotiaplus.gr εντοπίζεται στο ότι είναι η δεύτερη φορά που ξεσπάει πυρκαγιά στην περιοχή.

ΚΑΡΑΝΤΙΝΑ

Η πολιτική και οικονομική καραντίνα στην Ελλάδα, φίλε μου, συμπληρώνει 40 χρόνια. Ολοι σε αυτό το διάστημα πήγαν μπροστά. Εμείς ούτε στα ίδια. Πήγαμε πίσω.

ΤΕΛΟΣ

Μακάριοι οι μη ιδόντες και πιστεύσαντες Γιάννη μου.

Ταύτα και μένω

Δ.Λ.