Πέθανε ο ιστορικός της ελληνορωμαϊκής Αρχαιότητας Paul Veyne 

Πέθανε ο ιστορικός της ελληνορωμαϊκής Αρχαιότητας Paul Veyne 

- in Ελλάδα, Κόσμος, Πρώτη σελίδα
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Πέθανε ο ιστορικός της ελληνορωμαϊκής Αρχαιότητας Paul Veyne 

Ο ιστορικός της Aρχαιότητας Paul Veyne, γνωστός για την ευρυμάθεια και τον ενθουσιασμό του να μεταδώσει την αγάπη του για τον ελληνικό και τον ρωμαϊκό κόσμο, πέθανε σε ηλικία 92 ετών, ανακοίνωσε χθες ο εκδοτικός οίκος Albin Michel. 

Ο Paul Veyne, γεννημένος στην Εξ-αν-Προβάνς, νότια Γαλλία, ανέτρεψε τις καθιερωμένες ιδέες για την αρχαιότητα στα έργα του για την ελληνική μυθολογία, «Le Grecs ont-ils cru a leurs mythes?», «Οι Έλληνες πίστευαν στους μύθους τους;», δοκίμιο συνθετικής φαντασίας, εκδόσεις Σ. Ι. Ζαχαρόπουλος, 2003, τον αρχαίο χριστιανισμό, «Quand notre monde est devenu chrétien», «Όταν ο κόσμος μας έγινε χριστιανικός», 312-394 μ.Χ., Εστία, 2012, ή για την κοινωνία και τη σεξουαλικότητα στην αρχαία Ρώμη. 

Ομότιμος καθηγητής στο College de France, που έχαιρε μεγάλης εκτίμησης για την τόλμη του στυλ του και τις καινοτόμες προσεγγίσεις του, ο Paul Veyne ήταν επίσης μια μεγάλη φυσιογνωμία στη δημόσια συζήτηση μεταξύ διανοουμένων στη Γαλλία. 

Έλαβε το βραβείο Femina δοκιμίου το 2014 για το βιβλίο του «Et dans l’ éternité je ne m’ ennuierai pas», «Και στην αιωνιότητα δεν θα πλήττω», Εστία, 2018, και το βραβείο της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας, BnF, για το σύνολο του έργου του το 2017. 

Το ευρύ κοινό τον έμαθε επίσης με την ευκαιρία της επιτυχίας του βιβλίου του το 2015 για την Παλμύρα, μια αρχαία συριακή πόλη η κληρονομιά της οποίας αφανίστηκε από την οργάνωση Ισλαμικό Κράτος, «Palmyre, l’ irremplacable tresor», «Παλμύρα – Ένας αναντικατάστατος θησαυρός», Εστία, 2017. 

Έχοντας αναπτύξει ένα πάθος στη διάρκεια της εφηβείας του για την «Οδύσσεια», εισήλθε στην École normale supérieure το 1951. Γίνεται μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος, αλλά θα εγκαταλείψει το PCF με την είσοδο των σοβιετικών αρμάτων στη Βουδαπέστη το 1956. 

Θαυμαστής του ποιητή Ρενέ Σαρ «René Char en ses poèmes», 1990, και πνευματικός συνοδοιπόρος του Michel Foucault, sa pensée, sa personne, 2008.