Τα βραβευμένα ποιήματα στον 5ο Πανελλήνιο Ποιητικό Διαγωνισμό ΕΛΙΚΩΝ

Τα βραβευμένα ποιήματα στον 5ο Πανελλήνιο Ποιητικό Διαγωνισμό ΕΛΙΚΩΝ

Παραθέτουμε τα ποιήματα που απέσπασαν το τρία πρώτα βραβεία στον 50 Πανελλήνιο Ποιητικό Διαγωνισμό ΕΛΙΚΩΝ

Α’ ΒΡΑΒΕΙΟ

Το A’ Βραβείο απονέμεται στον Κώστα Φρουζάκη, για τη συμμετοχή με το ψευδώνυμο Pescador.

Lisboa, anno 1526

Ο Jesus Sozinho ψαράς στη Λισαβόνα το 1526
μαζεύοντας τα δίχτυα του μια νύχτα με καταιγίδα
βλάστημώντας παραδέχτηκε πως η μοίρα του
είναι γραμμένη μέσα του με κεφαλαία γράμματα
κι έφτυσε αφήνοντας μια κραυγή
να του ξεφύγει (απ’ το βάρος άραγε;)
-ίσως να ‘ναι τα ψάρια η μοίρα μου και τα λέπια
που κολλάνε στα γένια μου σαν τα καθαρίζω
μα είμαι -νομίζω— σίγουρος πως η ζωή μου
κύλησε στην αρμύρα της σκέψης κι η ψυχή μου αναδείχτηκε
πιο γενναία απ’ ό,τι πίστευα και στ’ όνειρο μου μια βραδιά
είδα ένα άδειο δίχτυ
ίσως αυτή να ‘ναι η μοίρα μου ίσως αυτή να μην είναι
μα γνωρίζω να χωρίζω των ψαριών
τα είδη και να χαράζω το νεκρό τους σώμα για να
τα ψήσω στη φωτιά όταν πεινάω.
Δεν ξέρω τίποτε άλλο μόνο αυτό.
Μα είμαι μόνος τώρα που θα ήθελα τον Θεό στο πλάι μου

κι είμαι τόσο ανυπόμονος που ξέρω πως θα είμαι μόνος

και την άλλη φορά που τα δίχτυα μου θα ρίξω στο πέλαγος.

Κι έκλαψε πικρά στη σκέψη αυτή.

Β’ ΒΡΑΒΕΙΟ

Το Β’ Βραβείο απονέμεται στην Κατίνα Μέτσιου για τη συμμετοχή με το ψευδώνυμο Αναστασία Αναστασίου.

ΑΝΑΛΗΨΗΣ ΤΥΧΗ
Είναι μερικές μέρες που μοιάζουν με της Αναλήψεως.
Ουρανός τρέχει στις φλέβες,
οι Αρχάγγελοι φορούν κράνος
και με προσπερνούν στην εθνική.
Μηχανόβιοι οι μάγκες τελικά!
Υπάρχει πέλαγος με το όνομα μου
να ακουμπήσω τις νύχτες μου?
Σε κάποια παράλληλη πόλη δεν νυχτώνει ποτέ.
Αλώβητη πόλη.
αποκαμωμένη να κουβαλάει στη μήτρα τόσο φως…

Υπάρχει πέλαγος να γεννήσει την τύχη μου?

Την άλλη μου τύχη που κρεμιέται από το χερούλι της βαλίτσας και πάει βόλτες.

Είναι τύχες που μοιάζουν με της Αναλήψεως.

Έχω κάτι ακουστά…
Μυστικό που ξεφεύγει από το τραγούδι των πουλιών
και με βρίσκει σε άλλον αιώνα…
Κεντημένα πουλιά στο τραπεζομάντηλο..
τρώνε από την ανάσα της μάνας.
Μάνα μου εξ ουρανού και συνθλίψεως τραγούδι…
Κάθε μέρα είναι της Αναλήψεως στην παράλληλη πόλη
και στην άλλη μου τύχη.

Γ’ ΒΡΑΒΕΙΟ

Το Γ’ Βραβείο απονέμεται στον Ιωάννη Γεωργικόπουλο για τη συμμετοχή με το ψευδώνυμο Τόρου Οκάντα.

Οίδημα Χρόνου

Μικροί κόκκοι σκονισμένης λύπης περνούν απ’το παράθυρο.

Δε θυμάμαι ξανά τέτοιον αέρα.
Όχι γιατί φοβάμαι ή κρυώνω, αλλά επειδή ανέπνευσα κρυφά

γέμισε πάλι νεκρούς το δωμάτιο.
Ένα πουκάμισο κρεμασμένο στο χερούλι κάνει τον πρώτο Άνθρωπο και τη σκιά

και το βράδυ χορεύει σαν σκιάχτρο μονάχο και άδειο στον κήπο.

Στον κιτρινισμένο τοίχο ζωγραφισμένο ένα πουλί

κοιτάζει αλλού, σίγουρο πως δε θα ξημερώσει.

Περνάει ο καιρός, άπλυτος και αξύριστος, αφήνοντας αίμα στα φύλλα

και βαριές πατημασιές στις πλάτες και στα χέρια μας.

Το μεγάλο θηρίο του κόσμου ουρλιάζει τη νύχτα να σβήσουμε τα φώτα και να δώσουμε θυσία μάνες, αδέρφια και τα αγέννητα παιδιά μας.

Μια χαλασμένη λάμπα άναψε μονάχη της κι η σκισμένη κουρτίνα άρχισε να ανεμίζει.

Στο χθεσινό-όλο φωνές-σεντόνι κόκαλα ξερά φυλάω, από κάποιας λυπημένης μνήμης το απόθεμα.

Η λύπη.
που πιάνει δουλειά στα χαράματα του πλήθους
και γυρίζει αγκαλιά με τον ενικό της νύχτας.
Μόνη κι έρημη, γυμνή και άβαφη,
με δυο τρύπες για μάτια και βαθουλωμένα μάγουλα
για να ανέβει αργά-αργά τη σκάλα προς τον τρίτο.
Μια φωτογραφία απ’όταν ήμαστε μικροί απέμεινε αρυτίδιαστη.
γιατί όλα μας τα πρόσωπα πέθαναν ξένα θαμμένα στην άμμο της άλλης πατρίδας.
Αλλοίμονο στους μελλοζώντανους που έρχονται
πάνω στις μνήμες των νεκρών να ξαποστάσουν.
δίχως να βλέπουν τα καντήλια και τα “ενθάδε κείται”.
Πολύς καιρός.
Βαρύς καιρός.
Γδαρμένος με μεγάλα γράμματα
πάνω στο χώμα που μας ‘βάλαν να πατάμε

Sort by:   newest | oldest | most voted
ΑΔΡΑΣΤΕΙΑ
Guest

πραγματικά θα συμφωνήσω με τα σχόλια όλων, μάλλον ενοχλεί η ομοιοκαταληξία,ίσως επειδή θυμίζει την πραγματική ποίηση, ίσως επειδή το ξετύλιγμα της υποτιθέμενης κουλτούρας και της μείξης λέξεων και ακατανοησίας,αποκαλύπτει τη θολή σκέψη των πολλών. Έχει τύχει να διαβάσω ανάλογα ποιήματα μέχρι την 5η το πολύ σειρά,γιατι αν δεν είσαι φευγάτος δεν αντέχεις να τα διαβάσεις. Και μη νομίζετε ότι τα λέω μόνο εγώ τα λενε και φίλοι και γνωστοί και τα διαβάζω χρόνια τώρα σε σχόλια.Εξ άλλου ε΄ναι γνωστή η προπαγάνδα,

Bryennios
Guest
Αγαπητέ, κ.Δημήτριε Μπούκουρα, η νοημοσύνη μας είναι διφυής ( αναλογική και ψηφιακή )! Μπορεί λοιπόν να είναι κάποιος έξυπνος βιολογικά όπως οι κύριοι της κριτικής επιτροπής, αλλά ψυχικά να είναι βραδύνοες διότι ζουν μες τα πάθη! Π.χ. Ο Αϊνστάιν που όμως δεν μπόρεσε να καταλάβει πως χωρίς ορθόδοξο βάπτισμα δεν σώζεται κανείς! Κάπως έτσι είναι και οι κύριοι ή οι κυρίες της κριτικής επιτροπής! Μπορεί να είναι και καθηγητές πανεπιστημίου αλλά σκληροκάρδιοι και βραδείς “τη καρδία”, εκ των παθών τους δε συγκινούνται αν εσύ ετίμησες τον τόπο της Βοιωτίας με το ευρηματικό σου ποίημα! Και δυστυχώς αυτοί οι εγγράμματοι μεν,… Read more »
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΠΟΥΚΟΥΡΑΣ ΦΑΛΗΡΕΥΣ
Guest
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΠΟΥΚΟΥΡΑΣ ΦΑΛΗΡΕΥΣ
Όπως και πέρυσι έτσι και φέτος βραβεύτηκαν ποιήματα που προσωπικά αν ήμουν μέλος της κριτικής επιτροπής θα τα απέρριπτα .. Περίμενα το ποίημα μου <> θα άρεσε στην κριτική επιτροπή, όπως άλλωστε σε ανθρώπους των γραμμάτων και ποιητές με δάφνες και αξιόλογες συλλογές που έχουν εκδοθεί… Και εγώ το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα όταν μου κέντρισε το ενδιαφέρων το ζητούμενο ποίημα με θέμα την Βοιωτία.. ήταν τα νερά της Κρύας οι μούσες τα μπαμπάκια και οι ταναγραίες… άρρητα αθέμιτα κουκιά μαγειρεμένα ( το μαγειρεμένα στην κυριολεξία) Και όμως έγραψα για τον Φρίξο και την Έλλη ένα αλληγορικό ποίημα…Τι κρίμα που… Read more »
Γεώργιος Κουλιανός
Guest
Γεώργιος Κουλιανός

Θα παρακαλούσαμε να δημοσιεύσετε και τα ποιήματα που έλαβαν επαίνους. Θα είχε ενδιαφέρον. Επίσης, νόμιζα ότι οι διακριθέντες θα ενημερωθούμε και τηλεφωνικώς για τα αποτελέσματα

ΚΛΗΜΕΝΤΙΟΣ
Guest

Αν και θα συμφωνήσω σε αρκετά σημεία με την ανάλυση του κ. Bryennios, σεβόμενος και τους ποιητές που γράφουν με μέτρο αλλά και αυτούς που επιλέγουν τον ελεύθερο στίχο, δεν μπορώ παρά να δώσω συγχαρητήρια στους δημιουργούς και των τριών ποιημάτων. Προσωπικά, μου άρεσε ιδιαίτερα το ποίημα του κ. Κώστα Φρουζάκη, που έλαβε και το Α΄βραβείο.

Bryennios
Guest
Αγαπητέ, κύριε, Λάμπρου και αγαπητοί κύριοι της κριτικής επιτροπής. Έχω στην καλογηρική 40 χρόνια ακριβώς, τα 30 στο Άγιον Όρος και τα 10 έξω ως ιερομόναχος. Ευτυχώς που κι από λαϊκός τη λέξη μαλ… δεν την είπα ποτέ! Βέβαια εξαιρούνται οι φορές που ως ιερέας είμαι υποχρεωμένος να διαβάζω αλώβητα τις ευχές που ζητάμε από Τον Κύριο: να μας διαφυλάξει από ” πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν”! Με τα βραβευμένα όμως, από εσάς, ποιήματα αυτά σήμερα, με “βιάσατε” να πάω να διαβάσω τις ευχές αυτές για να σας αποκαταστήσει την πνευματική υγεία Ο Θεός αφ΄ενός και αφ΄ετέρου να την πω… Read more »
Bryen
Guest

An

wpDiscuz